Wizualizacja 3D serwisu blacharsko-lakierniczego  – inwestycja w biznes od planu do realizacji

Wizualizacja 3D serwisu blacharsko-lakierniczego – inwestycja w biznes od planu do realizacji

Projekt 3D serwisu blacharsko-lakierniczego pozwala uniknąć kosztownych błędów.

Organizacja przestrzeni technologicznej w serwisie blacharsko-lakierniczym jest procesem nie tylko złożonym, ale też narażonym na liczne błędy, które mogą zaważyć na rentowności. Aby uniknąć kosztownych pomyłek, warto skorzystać z wizualizacja 3D, która znacząco ułatwi przygotowanie projektu 3D serwisu. Kluczowym momentem każdej inwestycji jest ten, w którym inwestor podejmuje decyzję o jej zrealizowaniu. Nie inaczej jest w przypadku inwestycji polegającej na budowie nowego lub modernizacji starego serwisu blacharsko-lakierniczego. Niejednokrotnie są one bardzo kosztowe. W przypadku nowych serwisów lakierniczych mówimy nawet o kilku milionach złotych. Logicznym zatem krokiem wyprzedzającym ów decyzję, jest odpowiednie do niej przygotowanie.
Image
Chcesz dowiedzieć się więcej odnośnie organizacji przestrzeni w serwisie?
Jednym z elementów pozwalającym pozytywnie rozpatrzeć decyzję o budowie lub modernizacji serwisu lakierniczego, jest plan realizacji założeń projektu. Na tym etapie ma on zazwyczaj bardzo prostą postać : jedna kabina lakiernicza, strefa przygotowawcza z nawiewem, stanowisko myjni, blacharnia z ramą naprawczą, wydawka. Niestety taki plan w przypadku tak dużych inwestycji pozostawia zbyt wiele przestrzeni dla błędów by mógł być akceptowalny. Na tym etapie istnieje ogromne ryzyko popełnienia błędu tak kosztownego, że inwestor zmuszony będzie do jego akceptacji i ponoszenia konsekwencji przez cały okres funkcjonowania obiektu. Jedną z najbardziej newralgicznych decyzji jest rozlokowanie stanowisk naprawczych wymagających odpowiedniego przygotowania podłoża, fundamentów. Projekt 3D pozwala lepiej ‘wyobrazić’ sobie zaplanowaną w serwisie przestrzeń.

Sercem każdego serwisu lakierniczego jest kabina lakiernicza –to oczywiste. Podobnie jak to, że wymaga ona wykonania odpowiednich fundamentów w celu zapewnienia wymaganego obiektu powietrza, a co za tym idzie wydajności i efektywności pracy kabiny.
Bardzo często jest to ten moment, w którym inwestor podejmuje decyzję o potrzebę zaprojektowania / zaplanowania serwisu na przysłowiowym „papierze”. Ujęcie sformułowania „na papierze” w cudzysłów, nie jest zabiegiem przypadkowym. O tyle o i ile znakomita większość koncepcji faktycznie ma początek na kartce papieru, to bardzo szybko okazuje się, że ta metoda planowania przestrzeni technologicznej ma wiele ograniczeń. Rozwiązaniem jest przeniesienie papierowej koncepcji do postaci cyfrowej – czyli projektowania 3D. Wraz z przeniesieniem projektu do formy cyfrowej, otrzymujemy możliwość zachowania proporcji i właściwości fizycznych (długość, szerokość, wysokość) rozmieszczanych stanowisk i urządzeń w przestrzeni serwisu. Ogromnym atutem projektowania 3D serwisu, który niemalże z miejsca pomoże odpowiedzieć nam na pytanie jaką powierzchnią serwisu musimy dysponować by wszystko pomieścić.

Projektowanie 3D serwisu blacharsko-lakierniczego możemy podzielić na kilka etapów.

1. Sformułowanie założeń potrzebnych do projektowania 3D serwisu.

Najistotniejszym elementem przed rozpoczęciem projektowania 3D, jest zebranie informacji dotyczących charakteru inwestycji – nowy serwis czy do przebudowanie. Ważne jest również określenie przeznaczenia, specjalizacji oraz wielkości planowanego serwisu - od tego zaczynamy. Kluczową informacją jest wielkość projektowanego serwisu wyrażonego w postaci maksymalnej ilości zleceń / napraw jaką będzie w stanie realizować. Do określenia tego parametru potrzebna będzie nam wiedza na temat zapotrzebowania, popytu rynku, na którym będzie funkcjonował warsztat. Informacją uzupełniającą, ale niezwykle istotną, jest to jaki procent z tych napraw będziemy w stanie „ściągnąć” do swojego serwisu. Ta informacja pomoże nam w wyznaczeniu wydajności naszego serwisu, w którą chcemy celować. Na tym etapie nie ma to większego znaczenia. Może to być czterdzieści, sto, a równie dobrze nawet trzysta zleceń w miesiącu.

Podjęta decyzja o wielkości czy wydajności warsztatu będzie wyznacznikiem do zaplanowania odpowiedniej ilości stanowisk roboczych i wyposażenia. To z kolei przełoży się bezpośrednio na wartość inwestycji oraz stopę jej zwrotu.
Chcesz dowiedzieć się więcej odnośnie organizacji przestrzeni w serwisie?

2. Wyliczanie stanowisk – czyli dane niezbędne do stworzenia dobrego projektu 3D serwisu.

Budowę organizacji przestrzeni technologicznej rozpoczynamy od kabin(-y) lakierniczych. Na tym etapie zakładam, że dysponujemy już wiedzą na temat zakładanej wydajności, przerobu serwisu. Informacją uzupełniającą, umożliwiającą precyzyjne określenie ilości potrzebnych kabin lakierniczych, są technologiczne czasy naprawy zawarte w kartach technicznych wybranego producenta materiałów lakierniczych. Pozwolą nam one oszacować ile lakierowań (potocznie „wsadów do kabiny”) będziemy w stanie wykonać w zakładanym wymiarze czasu pracy serwisu.
Czemu akurat kabina lakiernicza powinna stanowić podwaliny dla naszego planu organizacji projektowania 3D przestrzeni technologicznej serwisu? Odpowiedź jest bardzo prosta. Żaden liczący się serwis lakierniczy nie może bez nich funkcjonować. Dzieje się tak z dwóch powodów. Po pierwsze każdy poprzez odpowiednie regulacje prawne każdy serwis lakierniczy zobowiązany jest do wykonywania napraw zgodnie z narzuconymi zasadami ochrony środowiska, które jesteśmy w stanie uwzględnić na etapie projektowania 3D. Standardowa kabina lakiernicza wyposażona jest w zespół przynajmniej trzech rodzajów filtrów (wstępne „kieszeniowe”, sufitowe oraz podłogowe typu „paintstop”), które zapewniają odpowiedni poziom filtrowania zanieczyszczonego powietrza.
Po drugie, kabiny lakiernicze są urządzeniami zaprojektowanymi po to by w możliwie jak najbardziej efektywny i ekonomiczny sposób zapewniały wymagane technologicznie warunki do aplikacji i utwardzania aplikowanych powłok lakierowych. Mówiąc w skrócie nie da się osiągnąć wysokiej wydajności i rentowności lakierni nie wyposażając jej w kabinę lakierniczą. W dodatku kabiny lakiernicze zazwyczaj są najdroższym elementem wyposażenia serwisu lakierniczego, dlatego też warto zaplanować ciąg technologiczny tak by zapewnić najwyższy poziom jej wykorzystania, a co za tym idzie, maksymalny poziom rentowności.

Tym sposobem przechodzimy do kolejnego punktu na etapie planowania projektowania 3D przestrzeni technologicznej w serwisie. Stanowiskami dostarczającymi „pracę” kabinie lakierniczej, są lakiernicze stanowiska przygotowawcze. To właśnie ich ilość będzie determinowała poziom wykorzystania kabiny lakierniczej. Dobór odpowiedniej ilości stanowisk przygotowawczych zależy od wielu czynników i nie da się ich określić jednym wzorem. Ich całkowita ilość wyznaczana jest przez uśredniony czas przeprowadzenia tak zwanej operacji przygotowania elementów do lakierowania. Ten z kolei w głównej mierze zależy od profilu i specjalizacji napraw realizowanych przez serwis. Dla przykładu średni czas potrzebny do przygotowania elementu do lakierowania w przypadku renowacji „oldtimerów” będzie znacznie dłuższy niż w przypadku autoryzowanego serwisu, gdzie profil napraw w większości skupia się na wymianie elementów. Proces przygotowania powierzchni elementów wymienianych jest znacznie krótszy. 

Naprawy, w których pojazd, bądź elementy karoserii trafiają od razu na stanowiska przygotowawcze, zdarzają się dość rzadko. Znacznie częściej naprawa blacharsko-lakiernicza rozpoczyna swój bieg na stanowiskach blacharskich, do których wliczamy również stanowiska montażowo-demontażowe. Zatem kolejnym logicznym krokiem jest wyliczenie ilości takich stanowisk. W tym przypadku najlepiej sprawdza się skorzystanie z proporcji 40:60 na korzyść serwisu blacharskiego. Ta proporcja ściśle uzależniona jest od zakładanego profilu działalności serwisu. Nie należy o tym zapominać. Ponownie posłużę się przykładem profilu napraw „oldtimerów” gdzie proces przygotowania powierzchni w tym również naprawy blacharskiej może być wielokrotnie dłuższy! W takich przypadkach zachodzi konieczność znacznego przewymiarowania serwisu blacharskiego w stosunku do lakierni.

Należy pamiętać, że na wydajność wszystkich stanowisk naprawczych ogromny wpływ ma wyposażenie jakim dysponuje / będzie dysponował warsztat . Na przykład system dysz Venturi zamontowany w kabinie lakierniczej, znacznie skraca czas suszenia baz wodorozcieńczalnych.

Wysokoprądowe zgrzewarki inwertorowe mało tego, że są niezbędne do przeprowadzania niektórych napraw, to skracają również czas naprawy w porównaniu z ich tanimi, małymi zamiennikami.

Dobre wyposażenie warsztatu pozwoli nam zatem zwiększyć wydajność stanowisk naprawczych co w konsekwencji może zredukować ich ilość.

Ostatnim elementem naszej układanki jest ustalenie ilości stanowisk peryferyjnych, do których zaliczamy stanowiska myjni, recepcji, stanowiska pomocnicze, odstawcze jak również stanowisko polerowania. Dlaczego peryferyjne? Ponieważ teoretycznie z tych stanowisk możemy zrezygnować, ale tylko teoretycznie. To trochę tak jak ze zjedzeniem zupy bez łyżki. Teoretycznie się da… Bezpiecznie jest zatem przewidzieć, już na etapie projektowania 3D, przynajmniej po jednym takim stanowisku na każdą kabinę lakierniczą. Kabinę lakierniczą? Tak, ponieważ tak jak to wspominałem na początku tego artykułu, w głównej mierze to ilość kabin lakierniczych będzie wyznacznikiem maksymalnej ilości napraw serwisu blacharsko-lakierniczego. Powinniśmy zatem rozpatrywać zapotrzebowanie na te stanowiska w kategoriach „nie mniej niż jedno”.

Chcesz dowiedzieć się więcej odnośnie organizacji przestrzeni w serwisie?

3. Projektowanie 3D serwisu - czyli organizacja przestrzeni jakiej wcześniej nie było!

W momencie gdy mamy już ustalone ilości potrzebnych stanowisk lakierniczych, blacharskich i dodatkowych (peryferyjnych) możemy uzupełnić naszą koncepcję o ciągi komunikacyjne przechodząc tym samym do planowania organizacji przestrzeni technologicznej serwisu. Najbardziej optymalnym układem jest zaplanowanie ciągu komunikacyjnego przez środek serwisu. Tym sposobem każdy odcinek ciągu komunikacyjnego wykorzystywany jest na dojazd do dwóch przeciwległych stanowisk roboczych.
Szerokość ciągu komunikacyjnego powinna oscylować w granicach 6[m]. To bardzo bezpieczna szerokość, która umożliwia ustawienie na prostopadłym stanowisku roboczym każdego pojazdu osobowego bez konieczności wykonywania dodatkowych manewrów. Po drugie w momencie czasowego przeciążenia pracy serwisu (nadmiarowa ilość pojazdów w serwisie) tak szeroki ciąg komunikacyjny pełni rolę bufora zachowując w dalszym ciągu pełną przepustowość komunikacji naprawianych pojazdów.

4. W przygotowaniu projektu 3D nie można zapomnieć o bezpieczeństwie!

Rozkład instalacji na etapie projektowania serwisu to proces żmudny, na którym musimy zebrać szereg informacji dotyczących wymogów pracy przewidzianych przez nas w poprzednich etapach urządzeń. Na tej podstawie tworzymy schematy miejsc dostępu do punktów elektrycznych, sprężonego powietrza i ujęć wody.

W przypadku instalacji elektrycznej i wodnokanalizacyjnej zadanie wydaje się prostsze ponieważ sprowadza się ono do przekazania instalatorom wymogów pracy urządzeń. Trochę trudniejszym zadaniem jest rozplanowanie instalacji sprężonego powietrza.

Głównie ze względów bezpieczeństwa i ergonomii pracy, większość ręcznych urządzeń serwisu blacharsko lakierniczego zasilana jest sprężonym powietrzem. Niedoszacowanie zapotrzebowania na dostarczaną ilość sprężonego powietrza będzie miało kluczowe znaczenie w funkcjonowaniu wszystkich działów serwisu, dlatego też warto powierzyć to zadanie odpowiednim specjalistom.

5. Wreszcie możemy pokazać efekty – czyli wizualizacja 3D serwisu blacharsko-lakierniczego.

Zwieńczeniem wszystkich poprzednich etapów powinno być stworzenie prezentacji, wizualizacji serwisu w przestrzeni 3D. Jest to niezwykle istotny i ceniony etap z punktu widzenia inwestorów! Należy bowiem mieć na uwadze, że nie każdy dysponuje wysokim stopniem wyobraźni przestrzennej. Trudno zatem wymagać od inwestorów budowania sobie w głowie przestrzennej reprezentacji kilkudziesięciu nakładających się na siebie warstw na rzucie architektonicznym.
Wizualizacja 3D serwisu jest znacznie prostsza do interpretacji, ponieważ ten sposób postrzegania jest dla nas naturalny i oczywisty. Podejmowane decyzje inwestorów na podstawie interpretacji trójwymiarowego modelu będą zatem dużo bardziej precyzyjne. Minimalizujemy tym samym możliwość popełnienia błędu wynikającego ze złej interpretacji dokumentacji technicznej. Jak kosztowne mogą być to błędy wie chyba każdy.
Bezwzględnie należy mieć na uwadze, że planowanie ilości stanowisk roboczych i organizacji przestrzeni technologicznej to złożony proces, na którego wpływ ma bardzo duża ilość czynników. Przedstawione w niniejszym artykule metody planowania są jedynie zbiorem dobrych praktyk wynikających z wieloletniego doświadczenia w planowaniu serwisów blacharsko lakierniczych.

Jako Grupa CSV oferujemy w tym zakresie profesjonale wsparcie, a jest o co walczyć – cyfrowe prezentacje są szczególnie cenione przez inwestorów, którzy mogą z większą precyzją podejmować decyzje dotyczące projektu.

Tego typu „szkic” jest bowiem bardziej czytelny i nie wymaga od zainteresowanych dysponowania wysokim stopniem wyobraźni przestrzennej. Trzeba bowiem pamiętać, że postrzeganie w trzech wymiarach jest dla nas naturalne i oczywiste.

Trudno zresztą oczekiwać, że każdy będzie w stanie zbudować w głowie trójwymiarową reprezentację kilkudziesięciu nakładających się na siebie warstw na rzucie architektonicznym. A przecież im bardziej skomplikowany projekt, tym większe ryzyko.

Adam Królikowski Dział Wsparcia Technicznego


Drukuj   E-mail